The Moth

‘U vindt het misschien gek, dat ik hier voor de composthoop sta, maar dat is het niet’, zei de vrouw tegen haar publiek. Ze frutselde wat aan de kleine ghettoblaster die voor haar op een boomstronk stond, ging bij de microfoon staan en vertelde:  ‘Ik ben danseres maar al wat ouder. Het werd moeilijker werk te vinden. Ik moest een nieuwe doelgroep zoeken. Het bemiddelingsbureau voor verouderde dansers wees mij op de begrafenisindustrie.’ Ze had een licht Duits accent, de woorden rolden uit haar mond als pareltjes, het leek een welkomstpraatje, maar de voorstelling was begonnen. Daarna danste ze, of eigenlijk danste alleen haar haar – ‘want de ruimte naast een doodskist is beperkt’ – en net als bij het Canto Ostinato, de muziek waar ze op danste, werden de patronen van repeterende beweginkjes steeds veelvormiger, steeds groter en heftiger, tot ze, zichtbaar duizelig, plotseling stopte. ‘Normaal duurt mijn voorstelling wel vijftig minuten’, zei ze buiten adem, ‘maar er waren veel begrafenissen de laatste tijd, nu heb ik eerder last van mijn nek.’

Ulrike Doszmann opende met haar hypnotiserende dans The Moth. Dat is het jaarlijkse ‘kunstfeestje’ in de natuur van Marcel de Buck en Gam Bodenhausen. Dit jaar is er werk te zien van Simon Kentgens en Esther Kokmeijer. Bij de opening traden ook op: Kees de Haan (gedichten) en Oldseed (muziek).

http://www.the-moth.be

moth 040

Kees de Haan presenteerde gedichten -met frisse tegenwind.

Werk van Simon Kentgens -‘kijk uit waar je loopt, ’t is bijna niet te zien’, werden we gewaarschuwd:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s