Peformance Jolanda Jansen

Je kwam gewoon maar om te kijken. Nietsvermoedend sta je tussen de anderen. Dan komt zij in haar witte jurk naar je toe. Ze filmt je met haar camera. Je smoel meer dan levensgroot op het scherm. Ze drukt haar wang tegen de jouwe. Ze lacht haar tanden bloot, blaast haar wangen bol. Dan draait ze de camera. Ze filmt jou nu met zichzelf. Akelig groot zijn jullie op het scherm te zien. Het publiek kijkt toe. Ze wrijft haar lichaam langs jouw lijf, haar open mond gaat langs je wang.

Dit overkwam een aantal mannen tijdens een performance die Jolanda Jansen deed voor Galery Nasty Alice tijdens YOUNG ART NIGHT 3 in het Van Abbemuseum. Ze werden van hun stuk gebracht, ze kregen de kans niet om te bedenken hoe te reageren. Ze reageerden daarom puur. Maskers vielen af, primaire lichaamstaal bleef over. Intrigerend en ontroerend om te zien.

Wat zou jij doen?  Zou je hard weg lopen, of er voorzichtig tussen uit knijpen. Zou je stokstijf blijven staan, vooral niet laten zien dat het je raakt. Dat je het geil vindt, misschien. Je vrouw kijkt immers mee, ze zit daar op het bankje…  Of zou je meedoen, het niet willen verpesten?

Klik op foto voor vergroting in galerij:

Dit Weekend is in de Melkfabriek in den Bosch nog een werk van Jolanda Jansen te zien. Ze maakte het met Suuz van de Vaart voor Match. Samen gingen ze in het atelier een boomstam te lijf. Jolanda een hakte met een bijl aan de ene kant van de stam houtschilfers los, Suuz plakte die er aan het andere uiteinde van de stam weer op. Het doffe dreunen van de bijl, de twee in witte jurkjes gestoken vrouwen en het gestage vorderen van hun repetitieve handeling leverde een haast hypnotiserende film op. Die is, samen met wat er van de stam geworden is, te zien op de expo.

match2

Lees hier meer over Match, de andere kunstenaars.

Melkfabriek 15/11 t/m 24/11
Guldenvliesstraat 4a ’s Hertogenbosch
zaterdag en zondag open van 13.00 tot 17.00 uur

Match

We maakten een huisje van sloophout. De ‘Milsan S. Weals hut’ voor kunstproject Match. We wisten dat het een huisje moest worden, maar hoe precies, dat wisten we niet. Plank na plank kreeg het vorm. ‘Misschien is dát kunst: tóch iets maken, wanneer je eigenlijk nog niet precies weet wat je zal maken en hoe je dat moet doen’, zei ik, terwijl ik tussen splinterige vloerplanken rommelde. Twee weekenden was de hut te zien op de Match expo in TAC Eindhoven. Bezoekers gingen de hut in en uit. Sommigen bleven er even zitten. In het schemerdonker snoven ze de geur van oud hout op. Ze luisterden naar het hijgen van de video Vlaman. Ze keken naar de foto’s, naar het popje met het porseleinen kopje, de versleten koffers, de typemachine, het archaïsche elektronische apparaat met onbekende werking en het schilderij van de zigeunerin. Even waren ze in een wereld die alleen daar bestond. De wereld van Milsan S. Weals. Gisteren braken we de tentoonstelling af. Alle kunstwerken pasten in de vrachtwagen. Dat was ook een soort kunstwerk.

De Milsan S. Weals hut werd gemaakt door Mo Swillens voor Match, in samenwerking met Roland Maas.

De Milsan S. Weals hut en alle andere kunstwerken van Match zijn nog te zien: 15 t/m 29 september in Electron Breda en 15 t/m 24 november in bART ’s Hertogenbosch .

MATCH is een multidisciplinair kunstproject waarbij kunstenaars worden uitgedaagd de samenwerking met een andere kunstenaar aan te gaan. Op de tentoonstelling zijn werken te zien van koppels: Jolanda Jansen & Suuz van de Vaart, Myrthe Roodsaert & Niels Duffhuës, Xavier van Wersch & Peter van de Werve, Jitske Blom & Patrick van Vliet, Mo Swillens & Roland Maas.